Nadat ik mijn boodschappen had afgerekend wandelde ik naar mijn hond die braaf zat te wachten bij de pinautomaat. Ik zag dat ze geaaid werd door een jongeman en hield mijn pas in. Vriendelijk kwispelend gunde ik haar dit momentje terwijl ze mij al duidelijk in de smiezen had. De jongeman liep weg en ik maakte haar los. Terwijl ik naar buiten liep groette ik nog een hele oude bekende en wilde de straat oversteken. Op dat moment keek een mooie dame mij aan en onze blikken ontmoetten elkaar. Ze wilde me gedag zeggen maar twijfelde, haar mond bleef steken in een glimlach. Razendsnel gingen mijn gedachten: ken ik haar? waarvan dan? Ik kon haar gezicht niet thuisbrengen maar de vriendelijkheid herkende ik weer wel. Heel raar. Uiteindelijk glimlachte ik terug maar er kwam geen herinnering.Misschien kende ze mij wel ergens van, of vergiste ze zich. Geen idee. Het was een mooi moment. Ik voelde me gezien. Misschien wel door een wildvreemde. Gek eigenlijk. En mooi.