Nadat ik twee jaar intensief bezig ben geweest met schrijven en daarna nog een jaar van vormgeven, binnenwerk bijschaven , drukkers zoeken en antwoorden vinden op de vele vragen die ik had heb ik dan eindelijk na drie jaar mijn boek uitgegeven. Doordat ik me zo bezig heb gehouden met de geluksbeleving van anderen en het schrijven en herschrijven van teksten over geluk weet ik zeker dat dit onderwerp me zeer aan het hart ligt. Waarschijnlijk had ik het schrijven nooit volgehouden als het me niet alleen hevig interesseerde maar ook op de been hield. In turbulente tijden hield ik me vast aan de verhalen van anderen die me vaak deden glimlachen of schateren, die me hoop gaven en me ontroerden.Wanneer ik me bezighield met het uitschrijven van de interviews kon ik de stemmen van de geïnterviewden weer horen, logisch natuurlijk omdat ik de interviews had opgenomen, maar in een later stadium was er alleen nog tekst. Het hielp mij ook om dingen te relativeren. Daarnaast gaf het blijdschap. natuurlijk ook ergernis als je je weer door de tekst heen moest worstelen maar terugkijkend is dit een project geweest dat me zielsgelukkig maakt.

Dat bedoel ik eigenlijk heel letterlijk. Nu de boekpresentatie alweer twee weken achter me ligt kijk ik vol dankbaarheid terug naar het jaar 2016. Ik voel dat mijn ziel heel content is. Er is rust. Ik voel dat mijn ziel gewacht heeft op dit moment. Het boek dat geschreven moest worden. Het project dat afgemaakt diende te worden. Zodat ik weet wat de bedoeling is van mijn leven. Schrijven. Ik wil schrijven. Alles valt samen. En het mooie is dat ik helemaal niet weet wat de rest van mijn leven me nog brengen zal. Het maakt niet uit. Dit is de wereld in. Ik ben de wereld in. Dat geeft zo`n overweldigend maar ook een stil gevoel. In die stilte zweef ik. In die stilte schep ik. Wat een feest om zo het jaar af te ronden. Dankbaar, stil en zielsgelukkig.